یعقوب یادعلی آزاد شد. از امروز دیگر خبری از او نیست تا روزی که دادگاهش برگزار شود و یا دوباره  زندانی شود و با کتابش توقیف شود. ومی دانم این چند روز که خبر زندانی شدنش منتشر شد ، آداب بیقراری اش  از گرد و غبار قفسه های متروک کتابفروشی ها  آزاد شد و شاید بازار سیاه هم پیدا کرده باشد. عکسش در همه روزنامه ها و سایتها و وبلاگ ها  منتشر شد . حالا دیگر خیلی ها او را به قیافه هم می شناسند ( که پیش از این نامش رانشنیده بودند). حالا دیگر بسیاری  بیقرار" آداب بیقراری" اند . از این به بعد منتظرند که کی کتاب بعدی یادعلی  از هفت خوان چاپ می گذرد.

آدم یاد روزهایی می افتد که پس از زلزله بم  آوازهای ایرج بسطامی را به چه قیمتی می خریدند. همانکه بی توجهی ها او را به بم کشاند. یا روزهایی که پس از مرگ حسین پناهی کتابهایش انتشارات دارینوش را به یکی از شلوغ ترین مراکز فرهنگی (!) تبدیل کرده بود.

عادت کرده ایم آدم ها را دیر ببینیم و کتاب ها را دیر بخوانیم. عادت کرده ایم که حواشی ما را به متن برساند. سال هاست که حاشیه مهم ترین متن های ما را تشکیل می دهد.کاش می شد به متن برگردیم.