راهی برای کسب نام
امروزه کسب نان و نام اگرچه دشوار است ، اما آسان هم هست . تناقضی که در جمله وجود دارد بدین معنی است که دشواری این امر آدم را وادار می کند که به کارهای آسان تری برای کسب نام و نان دست یازد . به هر حال انسان زنده است که کاری کند . عقل عافیت اندیش حکم می کند که آسان ترین و سریع ترین راه را انتخاب کند. اگرچه منافع کوتاه مدتی داشته باشد .( کوتاه هم برای خودش زمانی است). یکی از این راه های آسان وبه ظاهر هموار درافتادن با بزرگان است. بزرگان هر حوزه اگر کسب نامی کرده اند و در معرض دیده شدن و شنیده شدن اند، پس هرکه را با آنان کاری افتد ، حتی اگر این کار دشنامی باشد و ناروایی، به همان پایه در معرض است. ( و بلکه بیشتر).
در پایگاه اینترنتی رادیو زمانه نوشته ای آمده است با عنوان دولت آبادی و آستانه حسرت نوبل که نویسنده - اگر چه با زبانی منطقی- کوشیده است دولت آبادی را" آرزو به دل" جایزه نوبل بداند ، صرفا به استناد این گفته دولت آبادی که"شخصا اطلاع دقيق دارم كه در سال ۱۳۶۵-۱۳۶۴، محمود دولتآبادی از ايران كانديداتوریاش روی آنتنها رفت؛ و از آن زمان هم، يكی ـ دو ـ سه بار من رفتم تا پای نوبل. ولی به هر حال، به ديگری تعلق گرفت. من شخصا مدعیام كه من از بسياری از نويسندگانی كه نوبل گرفتند نويسنده تر هستم". آیا در لایه لای این همه مطلب که هر روزه در کشور ما درباره برندگان نوبل گفته می شود که بسیاری از آن ها از سر خود باختگی است این جمله از یک نویسنده بزرگ که ادبیات جهان را می شناسد و جایگاه نویسندگی خودش را، حسرت است؟ یا کمی اعتماد به نفس که به نظر می رسد لازمه دانش، فرهنگ و هنر ماست؟
نویسنده با انتخاب این تیتر اگرچه یکی از بزرگان ادبیات ایران را در موضعی غیر از آنکه در آن قرار دارد، فرض می کند و مقداری در باب اینکه " بهترین جایزه یرای یک هنرمند، اقبال مردم و شوق و شور آنان نسبت به آن اثر است" می نویسد از موضعی بالاتر می پرسد( لابد از دولت آبادی):" آیا شایستگی یک اثر تنها وقتی به اثبات میرسد که برندهی جایزه نوبل و یا جایزهای دیگری از این دست شود؟ آیا نمی توان برندهی هیچ جایزهای نشد و خوب نوشت و ماندگار تاریخ نیز بود؟"
نویسنده اگر چه کلمات را در جای خود چیده است و اسدلالاتش را هم به خوبی بیان می کند اما عنوانی که برای مطلبش برگزیده است انگیزه اش را لو می دهد: همان که اول مطلب نوشتم. امروزه با یک جستجوی اینترنتی نامش در کنار نام دولت آبادی قرار می گیرد. کسب نام چندان هم دشوار نیست.